Arapça “a-k-d” (عقد) kökünden türeyen “itikad” kelimesi, sözlükte; “düğüm atmak, bir şeyi sımsıkı bağlamak, düğümlenmişçesine sağlamlaştırmak” anlamlarına gelir.

Soyut ve zihinsel bir eylem olarak kullanıldığında ise; “bir şeye gönülden bağlanmak, bir fikri veya inancı şüpheye yer bırakmayacak şekilde kesin olarak kabul etmek ve tasdik etmek” demektir.

İtikadın Istılahi Manası

Dini bir terim olarak itikad; İslâm dininin temel inanç esaslarına (Amentü’de özetlenen altı esasa) ve dinden olduğu kesin olarak bilinen hükümlere (zaruriyyat-ı diniyye) kalp ile şeksiz şüphesiz inanmak, bunları kesin bir dille tasdik etmektir. Bu tasdik, hiçbir şüphe, tereddüt veya varsayım barındırmaz. Kişinin inandığı esasları kalbine adeta bir “düğüm atmışçasına” sağlam bir şekilde yerleştirmesi halidir. Bu inanç esaslarını inceleyen, savunan ve temellendiren ilim dalına da Akâid veya Kelâm ilmi denir.